Het geven was al een feestje! Ik ken Aziz nu al ruim 5 jaar, maar ik heb hem nog nooit zo blij gezien. Alleen al bij het zien van de tajine straalde hij van oor tot oor, hij kon bijna niet geloven dat die echt voor hem was. Toen hij de kruiden uitpakte en eraan rook, begon hij spontaan te juichen.
Afgelopen weekend heeft hij er voor het eerst mee gekookt. Vol trots bereidde hij een Marokkaanse maaltijd die hem terugbracht naar vroeger, naar warme, mooie herinneringen. Hij vertelde dat hij nu vaker voor zichzelf wil gaan koken. Even een moment voor zichzelf, iets om naar uit te kijken.
Dankzij jullie is dit mogelijk gemaakt. Dank jullie wel
